Να μια ΕΙΚΟΝΑ...της ΤΑΛΑΙΠΩΡΙΑΣ

Αυτή είναι η εικόνα ενός δικαστικού εγγράφου που με ταλαιπωρεί... Γιατί;

Μα, διότι ενώ λέει ότι  υποχρεούμαι να προσφέρω τις υπηρεσίες μου σε ένα ΚΕΠ...(πράγμα που κάνω!) και να πληρώνομαι...το τελευταίο δεν συμβαίνει!

Οι βοσκοί της σταύρωσης-ανάστασης

Να ένα 'κείμενο' που αλίευσα από το Διαδίκτυο: http://leftliberalsynthesis.blogspot.com/2012/04/blog-post.html

"Μηχανική εκλογολογία ή αφανής συναίνεση:Αδιέξοδο και συνέχεια

Ας υποθέσουμε ότι η προεκλογική μάχη πολώνεται με βάση τα μνημόνια. Ας δούμε τις διαφορετικές εκδοχές που διακινούνται στο δημόσιο διάλογο.

1.-Η ταξική .Στην ανάγνωση αυτό το μνημόνιο, από μόνο του είναι ένας μοχλός αναδιάταξης του συσχετισμού κεφαλαίου εργασίας. Ουσιαστικά το μνημόνιο πέτυχε καθώς το αποτέλεσμα του είναι η επιδείνωση της εργασίας.

2.-Η μεταρρυθμιστική. Εδώ το μνημόνιο είναι κατανοητό ως μίγμα αναπόδραστων μέτρων λιτότητας και μεταρρυθμίσεων. Η αποτυχία των μεταρρυθμίσεων επιδεινώνει την " αποδεκτή" λιτότητα.

3.-Η τεχνοκρατική Εδώ η κριτική γίνεται από την τεχνική πλευρά, όπου οι οικονομολόγοι του μνημονίου κάνουν λάθος, οι αριθμοί "δεν βγαίνουν " και η τρόικα εκτίθεται.

4.-Η εθνική. Στην εκδοχή αυτή κυριαρχεί η γεωπολιτική επέκταση της Γερμανίας, οποία χρησιμοποίησε το μνημόνιο ως εργαλείο στρατηγικής επέκτασης.

Οι εκδοχές αυτές προφανώς παρατίθενται επιγραμματικά, αλλά δεν απέχουν από την πραγματικότητα. Αν τις θεωρήσουμε ως μια βάση συζήτησης τότε μπορούμε να διακρίνουμε μια αντιστοιχία ερμηνειών και πολιτικών καθώς και διάφορους συνδυασμούς τους.
Ενδεικτικά :
Λαος, Καμένος (3,4)
Καζάκης, Δημαράς (1,4)
Κουβέλης, Προεκλογικό ΠΑΣΟΚ ,ΝΔ μετά PSI,Mega,(2,3)
Δραγασάκης (1,3)
Παπαδημούλης (1,2,3)
Χρυσή Αυγή (1,4)
Kontra Channel (4)
Ελεύθερος Τύπος, Δημοκρατία (2,3,4)

Καθημερινή ,Τρόικα,Πασοκ Γαπ, μεταρρυθμιστές Δημαρ, Μπακογιάννη,(2) Βαρουφάκης, Κάτσελη,ΝΔ προ PSI (3) ΚΚΕ,ΣΥΡΙΖΑ (1)

Ο κατάλογος μπορεί να μεγαλώσει καθώς οι πιθανοί συνδυασμοί ερμηνειών είναι δεκαπέντε. .Ο πίνακας αποδεικνύει ότι μπορούμε να έχουμε πολλά απολύτως διακριτά λογικοφανή ερμηνευτικά σχήματα σχετικά με τα μνημόνια.

Ωστόσο η αντίστοιχη κομματική πόλωση δεν θα γίνει ανάμεσα σε 15 διακριτά κόμματα, απλούστατα γιατί η πολιτική αντιμαχία δεν είναι ορθολογική επιλογή υπολογισμών αλλά πολύπλοκη διαμάχη συμβόλων, στάσεων, προκαταλήψεων, παραδόσεων, και προσδοκιών. Με την έννοια αυτή όσοι επενδύουν στην αποτελεσματικότητα της εξίσωσης μνημόνιο= φτώχεια → καταψηφίστε το μνημόνιο θα δοκιμάσουν μια μικρή έκπληξη. Την ίδια έκπληξη θα δοκιμάσουν όσοι επενδύουν στην προσδοκία μα καταψηφιστούν οι «ψεύτες». Απλούστατα οι πολίτες προεξοφλούν τη δεδομένη «ασυνέπεια» ψηφίζοντας και την χρησιμοποιούν εκ των υστέρων ως εύκολη δικαιολογία.

Αν λοιπόν αποσύρουμε μια ορθολογική μηχανική ταξινόμηση και δούμε το προεκλογικό σκηνικό ως πεδίο πολλαπλών συγκρούσεων ιδεολογικών και αισθητικών στάσεων, αν δηλαδή αφαιρέσουμε από τα κόμματα την «ονομαστική» τους αξία, τότε βαδίζουμε στις πιο βαρετές εκλογές.

Όλοι θα συνωστιστούν σε ένα ατονικό ενδιάμεσο χώρο ενός γεωπολιτικού ευρωπαϊσμού. Εκτός από το ενιαίο πολυκομματικό κόμμα κράτος ΝΔ,Πασοκ, , όλοι οι υπόλοιποι κινούνται σε ένα πλαίσιο προεκλογικής ονομαστικής ευρωπαϊκής δυσανεξίας. Ο ήπιος αντιμνημονιασμός των Κουβέλη, Κατσέλη το moratorium χρέους του Συριζα, ο ρητορικός αντιγερμανισμός του Καμένου, η αντιευρωπαική εσχατολογία του ΚΚΕ είναι προεκλογικές κορώνες οι οποίες ευκολότατα μπορούν να αναιρεθούν υπό το βάρος του «συσχετισμού δυνάμεων». Φαίνεται πως η μνήμη είναι τόσο ασθενής και κανένας δεν θυμάται πως το μεγαλύτερο κόμμα κράτος της μεταπολίτευσης , το Πασοκ, έκανε μια τεράστια αναίμακτη αναθεώρηση για την Ευρώπη, μόλις ανέβηκε στην εξουσία, χωρίς το παραμικρό κόστος. Θα μπορούσαμε να περιγράψουμε μια δεκάδα δυνητικών καταστάσεων όπου όλοι θα μπορούσαν να αναιρέσουν τα πάντα.

Από την μια το πολυκομματικό κόμμα κράτος, από την άλλη ο γογγυσμός με τη μορφή ψευδοαντιευρωπαισμών διαφόρων κλιμακώσεων , συνιστούν το αδιέξοδο. Η ταχύτητα της πτώσης του βιοτικού επιπέδου είναι πολλαπλάσια της ταχύτητας ιδεολογικών ανακατατάξεων. Αυτό είναι το πρόβλημα. Το αντιπροσωπευτικό σύστημα είναι οντολογικά «πιο βαρύ» από την κοινωνική δυναμική εξ’ ορισμού. Η αντιπροσώπευση δεν αντιπροσωπεύει τα παρόντα κοινωνικά σύνολα, αλλά τα απαριθμεί τα διαχειρίζεται τα ανασυνθέτει σε νέα σύνολα και υποσύνολα.

Ο κατακερματισμός που αναδύουν οι δημοσκοπήσεις, πέρα από τις ιδιοτέλειες των διαπλεκομένων, εκφράζει και τη βαθύτερη ατονικότητα της συγκυρίας. Η παταγώδης αποτυχία του ΓΑΠ δεν είναι μόνο η ραγδαία φτωχοποίηση αλλά και η αδυναμία στοιχειώδους ανοίγματος των κλειστών περιοχών κυριαρχίας του κόμματος κράτους. Πάνω στην αποδοκιμασία της οικονομικής δυσπραγίας αρθρώνεται ο πολωτικός αντιπολιτευτικός λόγος, αλλά το αλώβητο κόμμα κράτος καθορίζει την βαθύτερη «συναίνεση» την «βαθιά δομή» της συγκυρίας. Οι ιδιοκτήτες του δεν το αφήνουν και οι υποψήφιοι ιδιοκτήτες δεν μας λένε τι θα το κάνουν.

Οι λεγόμενες πιο κρίσιμες εκλογές μετά την μεταπολίτευση, αναδεικνύονται βαθμιαία ως μια απλή διαδικασία. Η απλότητα συνίσταται στο ότι βαδίζουμε στις εκλογές, συνυπολογίζοντας όλους τους συνδυασμούς και τις προσδοκίες όπως τους παίκτες του στοιχήματος που αναλύουν τις αποδόσεις ως ανάγνωση των προσδοκιών των άλλων. Οι εκλογές βαδίζουν προς μια προέκταση της διακυβέρνησης Παπαδήμου. Δεν μπορούν να κάνουν καμία έκπληξη. Ο πυκνός ,δυσδιάκριτος, μη αποφάνσιμος χρόνος της συγκυρίας παρήλθε με το δημοψήφισμα ΓΑΠ και την ανάδειξη του Παπαδήμου. Εκεί συντελέστηκαν πολλά. Για όσους αρέσκονται στην τυπολογία «σύστημα-αντισύστημα » τότε το σύστημα ανασυγκροτήθηκε ραγδαία.

Αν οι αναλύσεις έχουν νόημα είναι για να ρισκάρουν να ψηλαφούν το μέλλον. Λοιπόν οι εκλογές δεν είναι παρά ένα επεισόδιο της παρατεταμένης εποχής Παπαδήμου, της παρατεταμένης εποχής της αφανούς πανελλαδικής διαταξικής ευρωπαϊκής συναίνεσης"।


Mε αυτό 'πνεύμα' γίνεται η 'σταύρωση', διότι σε κάθε 'σταύρωση' τοποθετούμε την αυταπάτη μας, το παραγέμισμα μας, τις κραυγές που σπρώχνουν το κοπάδι να 'περνά' από το μονοπάτι τους: λες και υπάρχει μόνον ένα μονοπάτι προς το μέλλον!
Μια μόνο ένσταση: Αληθινά, κι αυτοί οι βοσκοί δεν είναι παρά πρόβατα! Τι λέτε;

Γίνανε πολλά...
Έτσι λένε όταν η σιωπή κυριαρχεί...Ο καιρός όμως περνάει και πρέπει να φάει και να πιει στο πλάι μου τις λέξεις: αληθινά θέλω να τους δείξω την έξοδο, μέσα σε μια αργυρή θάλασσα στην οποία μπορούν να πνιγούν!
Έτσι μίλησα την Μεγάλη Παρασκευή του 2012। Κοίταξα για πολλή ώρα το πρόσωπό μου στην οθόνη, κούνησα το κεφάλι και είπα: Σκέφτομαι να εξιλεωθώ για τα άσχημα όνειρα που ήρθαν, έρχονται, θα έρθουν...

Υποβάθμιση ΗΠΑ από τη Standard & Poor'

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΝ ΔΙΑΚΟΠΕΣ...

http://www.youtube.com/watch?v=frpd5f0VUvo&feature=player
ή αλλιώς: Πού μας 'πάει' ο καπιταλισμός?

Από το: http://spirospv.blogspot.com/2011/08/blog-post_04.html

Ανάμεσα στις θυγατέρες του αγώνα

"Μη φεύγεις!" είπε τότε ο ταξιδιώτης, που ονομαζόταν ίσκιος των Νύξεις, "...μείνε κοντά μας, γιατί μπορεί να μας κυριέψει πάλι η παλιά υπόκωφη θλίψη".
Εκείνη την εποχή, δηλαδή, σήμερα, αγαπούσα αυτούς που 'μαζεύονταν στις πλατείες', χόρευαν δίχως σκέψεις, σαν μικρά μυστικά, σαν αινίγματα πολύχρωμα μιας Ταραντέλας, δεμένα με κορδέλες, δίχως σύννεφα, αινίγματα που αφήνονταν να λυθούν: με την πράξη αυτών που συμμετείχαν στη πρώτη λαϊκή συνέλευση των κατοίκων της Καισαριανής! "Με τα ρουθούνια μου θα ρουφήξω αργά και ερευνητικά τον αέρα, σαν κάποιος που μυρίζει καινούργιον, ξένο αέρα σε καινούριες χώρες..."।
Κατόπιν άρχισα να τραγουδώ στις πλατείες και η φωνή μου ήταν σαν μυσταγωγία: "Ο αγώνας μεγαλώνει: αλίμονο σ' εκείνον που κρύβει τις θυγατέρες των αγώνων"!

http://laikisyneleysikaisarianis.blogspot.com/

ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ 3: Και όχι μόνο...

"Μόνο με νύξεις..." σας είπα από την αρχή: με υπερβολικά χονδροειδή και εγκάρδιο τρόπο μιλώ με νύξεις λόγου μέσα σε αυτό το μπλογκ για τους 'δειλούς με τα μεταξωτά φορέματα', αλλά και για τους 'καλαμαράδες του ρεαλισμού' και τους 'γραφιάδες της αληθοφάνειας'। Το χέρι που γράφει με 'νύξεις' - είναι χέρι τρελού: αλίμονο σ' όλες τις 'λογικές σκέψεις' και σ' όλους τους 'τοίχους της ιδεολογίας' και σε καθετί που έχει θέση για 'στολίδια αληθοφάνειας' στον κόσμο ΜΑΣ και για 'ορνιθοσκαλίσματα τρελών' των 'όποιων' εξουσιών!
Και ακόμη περισσότερο, επειδή είμαι εχθρός του 'πνεύματος του βάρους', επειδή ανήκω στο γένος των 'πουλιών του Νίτσε', δεν θα 'κλάψω μαζί του', αλλά: 'θανάσιμος, κληρονομικός, πρωτογενής εχθρός' της ' 'συμφωνίας' και εραστής της αμφισβήτησης...γι' αυτό...σας λέω...πέταξε και περιπλανήθηκε η εχθρότητά μου: στο 'ΤΙBIXS' του 'Κουλό...'!
Εκεί 'τραγούδησα' ένα 'Καζαντζιδικό' τραγούδι της αγωνίας, παρόλο που είμαι ΜΟΝΟΣ μέσα σε άδειο 'σπίτι των ήχων' και τραγουδώ μόνο για τα δικά μου αυτιά...Ως γνωστόν, οι 'ήχοι' δεν ακούνε τους άλλους ήχους, αλλά την ηχώ τους!
ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ με την απόλυση του Άρη Χαρτζηστεφάνου από τον ΣΚΑΪ.... και δεν θέλω να 'ομοιάσω' στους άλλους 'τραγουδιστές', όπου μόνο ένα γεμάτο 'σπίτι' κάνει μαλακό το λαρύγγι τους, σαν του 'γυμνοσάλιαγκα' που 'πρωτοσαλτάρει' να 'ξεσκίσει' το 'κορμί της κοινωνίας' για να 'αποκτήσει βάρος' ανταποκρινόμενος στο πανταχού παρών 'αίτημα του βιασμού', 'εύγλωττο το χέρι τους' να 'πουλήσουν' τον αέρα των Ερτζιανών στους 'εμπόρους συνειδήσεων', εκφραστικό το μάτι τους σαν το γυάλινο ήχο που αναπαριστά το 'πάθος' για 'χρήμα' και όχι μόνο..., ξυπνητή την καρδιά τους σαν της 'ύαινας' που ηδονικά ξεσκίζει 'σάρκες' άλλων 'υποκριτών της επικοινωνίας'...εγώ, λέω (τώρα...), ΔΕΝ τους μοιάζω! Γι' αυτό έγραψα ΕΚΕΙ:
""Πολιτικά χαρακτηριστικά" έχει σίγουρα η απόλυση της ραδιοφωνικής αυτής 'όασης' στα Ερτζιανά, αλλά το ΕΡΩΤΗΜΑ παραμένει για τον ΑΡΗ (τον Χατζηστεφάνου- όχι, φυσικά, για τον 'άλλον' Άρη=γυμνοσάλιαγκα της 'συναλλαγής'...-), αλλά και για τον Κώστα, Μήτσο, Πέτρο, Βασίλη... και όποιο άλλο ΟΝΟΜΑ επιθυμείτε να προσθέσετε (που σας 'ικανοποιεί' τις αισθητικές ΣΑΣ τουλάχιστον...και ΟΧΙ ΜΟΝΟ...διαστάσεις): TI ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ? Γιατί, άραγε.. ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ... σαν ΑΤΟΜΑ. μοναχικοί εραστές του ΟΝΕΙΡΟΥ της ακρόασης, επίμονοι υποστηριχτές του συλλογικού μας ραδιοφωνικού 'οράματος', 'σύντροφοι' στην 'τρέλα' και στο όνειρο να 'καταλάβουμε' τους ΣΤΑΘΜΟΥΣ και τα "ΚΑΝΑΛΙΑ"...που ΜΑΣ ΕΜΠΟΔΙΖΟΥΝ να 'ξεχαστούμε'...έστω...και να 'ΣΗΚΩΘΟΥΜΕ" πάλι "λίγο ΨΗΛΟΤΕΡΑ"...
Υ.Σ: Μήπως, λέω, μήπως... υπάρχει ΔΙΑΘΕΣΗ από το TVXS να ΟΡΓΑΝΩΘΕΙ μια τέτοια 'infowar' και ΟΧΙ ΜΟΝΟ...ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ? 'Έτσι, για το 'άι σιχτίρ' ρε γαμώτο! Για ΟΛΟΥΣ τους ΠΟΛΙΤΕΣ: http://nixeis।blogspot।com/ και για τους ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ της ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ: http://www.medie1.opengr.net/"!

Τώρα όμως που το ΞΑΝΑ 'σκέφτομαι' στην 'σπηλιά' μου (...λέμε τώρα...), σας λέω...με την άλλη φωνή μου: "Γιατί να πάμε στο ΣΚΑΪ...", όπου τα 'κελαϊδιστικά' και όχι μόνο...-"Διοικητικά Συμβούλια της ΕΣΗΕΑ, ΕΠΗΕΑ, ΕΤΙΤΑ και ΕΤΕΡ αποφάσισαν την κήρυξη 24ωρης απεργίας για τους δημοσιογράφους, το διοικητικό προσωπικό και τους τεχνικούς, που εργάζονται στον ραδιοφωνικό και τον τηλεοπτικό ΣΚΑΙ, από τις 6।00 π।μ। της Τρίτης, 5 Απριλίου έως τις 6।00 π।μ। της Τετάρτης, 6 Απριλίου 2011, ζητώντας την άμεση ανάκληση των παράνομων και καταχρηστικών απολύσεων των συναδέλφων και τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας όλων των εργαζομένων"-... μας καλούν: Αλλά, να ΠΑΜΕ στο σπίτι-κτήμα του 'αλαφιασμένου' μιντιοκράτη στην ΝΕΑ ΜΑΚΡΗ! Λέω, γιατί στο 'μαγαζί' και όχι στο 'σπίτι'... που είναι και κοντά μου...? Προσφέρω 'κατάλυμα' και άσυλο στους μετανάστες και τους μετοίκους της πόλης...όλο το Σ/Κ...αν χρειαστεί! Με 'ρεφενέ' κρασί, φυσικά...
Εκεί, ίσως, μάθουμε τους 'ανθρώπους να πετούν', τους εαυτούς ΜΑΣ να 'ξαναβαφτίζονται' στο όνειρο' ... και όχι μόνο..."
Λέω, γιατί όχι...

ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΩ 2

"Ου κλέψεις..." τη γη μας και την "πουλήσεις" αν δεν σου ανήκει... 'Καθαρά Δευτέρα' πλέον, καθαρές κουβέντες για το 'ΕΛΛΗΝΙΚΟ':

1. «Δε θέλουμε και δεν πρέπει το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού να μετατραπεί σε Ντουμπάι» τόνισε ο κ।Μπελαβίλας που παρουσίασε την έρευνα για ένα αναγκαίο, εφικτό και φτηνό σχέδιο για το Μητροπολιτικό Πάρκο της।περιοχής.
   
2. Ενώ, ο δήμαρχος Χρήστος Κορτζίδης τόνισε μεταξύ άλλων: «Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τον χώρο σαν ένα οικόπεδο για αντιπαροχή। Πρέπει να κάνουμε ότι περνάει από το χέρι μας μαζί με τους πολίτες ώστε να πετύχουμε το στόχο μας και να δούμε το Πάρκο όπως επιθυμούμε».
3. "Το πραγματικό κόστος κατασκευής του πάρκου σε ότι αφορά τα έργα πρασίνου ανέρχεται σε 47 εκ। € στο τμήμα που είναι σήμερα διαθέσιμο για φυτεύσεις-διαμορφώσεις και σε 101 εκ। € σε όλη την έκταση", επομένως, οι αριθμοί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τα 400 έως 700 εκατ. Ευρώ, τα οποία είχε παρουσιάσει το ΥΠΕΧΩΔΕ επί υπουργίας Σουφλιά ως το απαιτούμενο ποσό για τη δημιουργία του Πάρκου...
   

Οι 'μύγες της αγοράς', δηλαδή, αυτοί οι μεγάλοι άνδρες που ονομάζει ο λαός, οι οποίοι βγαίνουν στη σκηνή ως μεγάλοι θεατρίνοι, με το χαρακτηριστικό βούισμα των δηλητηριωδών μυγών όταν σταματά η μοναξιά ΜΑΣ και αρχίζει η αγορά, κι εκεί όπου αρχίζει η αγορά, ως γνωστόν, αρχίζει η σκηνοθεσία των μεγάλων υποθέσεων που ΜΑΣ κουφαίνουν με τον θόρυβο των μεγάλων ανδρών και ΜΑΣ σουβλίζουν με τα κεντριά των μικρών... περί άλλων τυρβάζουν:

1. " Υπάρχει κάποιος που να υποστηρίζει στη Βουλή ότι θα πρέπει το Ελληνικό να γίνει όλο πάρκο, όταν τα πάρκα της Νέας Υόρκης και του Λονδίνου είναι μικρότερα;» διερωτήθηκε ο υπουργός Επικρατείας Χ. Παμπούκης.
2. "Το Κατάρ δεν είναι ένας απλός μεσίτης αλλά όπου πηγαίνει, προκύπτει σοβαρή αναβάθμιση των επενδυτικών σχεδίων που υλοποιεί..." επομένως, ΕΜΕΙΣ "βολιδοσκόπουμε τις προθέσεις των ενδεχόμενων επενδυτών"... σημείωσε η 'μύγα Παμπούκ'...
3. «Το θέμα του διαγωνισμού δεν έχει κλείσει. Γιατί άλλο η ουσιαστική διαφάνεια και άλλο η γραφειοκρατία της διαφάνειας, με διαγωνισμούς που τελειώνουν μετά από 7 χρόνια», ανέφερε ο υπουργός που πρόσθεσε ότι "...για τις τελικές επιλογές θα υπάρξει ευρύτατη διαβούλευση - και όχι μόνον με τους όμορους δήμους, καθώς «το έργο αφορά όλη την Αττική...» ήταν τα λόγια του 'θεατρίνου των μεγάλων υποθέσεων' της Κυβέρνησης ΜΑΣ!

Ως γνωστό, ο λαός καταλαβαίνει ελάχιστα το 'μεγάλο', δηλαδή το δημιουργικό, έχει αισθητήριο όμως για όλους τους 'σκηνοθέτες' και τους θεατρίνους των μεγάλων υποθέσεων... γι' αυτό ανατρέπει την μια 'αλήθεια' μετά την 'άλλη', μακρυά από την 'αγορά' και τη 'φήμη' αναζητά το 'πραγματικά' μεγάλο και 'κραυγάζει' μαζί μου, ελπίζω,...:

"Φύγε, φίλε μου, στη μοναξιά σου συμπολίτη μου σε βλέπω κατατρυπημένο από τις δηλητηριώδεις μύγες! Φύγε προς τα εκεί που φυσά δριμύς, δυνατός αέρας! Η μοίρα ΜΑΣ δεν είναι να γίνουμε 'μυγοσκοτώστρες'... ". Νομίζω, "πως είσαι πολύ περήφανος για να σκοτώσεις αυτούς τους λαίμαργους. Πρόσεξε όμως την ομοιότητα σε αυτές τις δύο 'μουτσούνες' των Αποκρεώ που πέρασαν..."που σου παραθέτω!

Άντε και του χρόνου να γιορτάσουμε τις Αποκριές στο δικό ΜΑΣ πάρκο!